قصه اصحاب كهف يك شوخيست،اينجا يك روز كه بخوابی همه تورا از ياد ميبرند
زلال كه باشى
سنگهاى كف رودخانه ات را مى بينند
بر ميدارند
و نشانه ميروند درست به سوى خودت.
.............................................................!
خود را به که بسپارم
وقتی که دلم تنگ است؟
پيدا نکنم همدل دلها همه از سنگ است
گويا که در اين وادی از عشق نشانی نيست
گر هست يکی عاشق آلوده به صد رنگ است
ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت 21:45 توسط
|
